To nie jest żaden błąd! Kolejna nasza pozycja nosi tytuł dokładnie taki sam, jak poprzednia! Widać tytuły polskich wersji książek o tematyce hazardu są mało oryginalne. Powieść wyszła spod pióra Fiodora Dostojewskiego, żyjącego w XIX wieku słynnego pisarza, którego dzieła weszły na stałe do kanonu klasyki literatury światowej. Gracz jest jednak jedną z jego mniej znanych książek.
Autor ewidentnie ma doświadczenie z hazardem, a tę krótką powieść napisał właśnie po to, żeby mieć z czego spłacić karciane długi. Poza tym, niezwykle ryzykowny zakład, który zawarł z wydawnictwem mającym opublikować jego książkę, sam był pewnego rodzaju hazardem. Otóż jeśli pisarz nie dostarczyłby obiecanego tekstu w terminie, wydawnictwo miałoby pełnię praw do absolutnie wszystkich dzieł, które Dostojewski kiedykolwiek by napisał. Takim oto sposobem, Gracz powstał w ciągu zaledwie jednego miesiąca.
Wejść w głąb umysłu nałogowca
W obliczu powyżej przytoczonych faktów, nie trudno się domyślić, że Gracz jest w pewnym stopniu książką autobiograficzną i nie ulega wątpliwości, że zawiera wątki zaczerpnięte z życia pisarza. Akcja powieści dzieje się w miejscowości nazwanej, nomen omen, Ruletenburg. Główny bohater książki, Aleksy Iwanowicz, to nałogowy hazardzista, który wpadł w uzależnienie od ruletki, gdyż chciał wszystkim pokazać, że, tak samo jak członkowie wyższych sfer, też jest coś warty.
Uzależnienie stopniowo niszczy jego życie i w ewidentnie negatywny sposób wpływa na osoby z jego otoczenia. Codziennością Aleksego Iwanowicza staje się teraz chorobliwie kompulsywna chęć natychmiastowego odgrywania się za przegrane partie, stawianie wszystkiego na jedną kartę oraz nierealne i naiwne marzenia o wygraniu wielkiego bogactwa.
Książka, doskonała pod kątem psychologicznym, porusza trudny temat nałogu. W bardzo autentyczny sposób opisuje emocje i wrażenia człowieka uzależnionego od hazardu i to, jak może on nisko upaść. Dzięki temu, że autor sam miał tego rodzaju problemy, powstała powieść, która oferuje wgląd w umysł nałogowego hazardzisty i może służyć jako swego rodzaju przestroga dla ludzi, którzy czują, że gra zbyt mocno wplata się w ich życie.